Travmatik Omurilik yaralanması dünya üzerinde 10.4-83 olgu / milyon / yıl insidansına sahiptir ve toplumda maddi ve manevi külfeti yüksek önemli bir morbidite nedenidir. Günümüzde patofizyolojisinin daha iyi anlaşılmasına rağmen, tedavide kord hasarını önlemeyi amaçlayan nöroprotektif ve nöronal yeniden büyümeyi veya miyelinizasyonun iyileştirilmesini amaçlayan nörorejeneratif yaklaşımların klinik kullanımı maalesef bugüne kadar sınırlı kalmıştır. Yapılan son çalışmalarda mevcut yönetim stratejileri erken cerrahi dekompresyon ve fiksasyon, omurilik perfüzyonunu iyileştirmek için ortalama arter basıncının artırılması için vazopresör ilaçların kullanımı, metilprednizolon, amantadin, tirilazad mesilat, nalokson, tirotropin releasing hormon, minosiklin, gliburit, magnezyum, granülosit koloni uyarıcı faktör, riluzol ve glisikidin gibi nöroprotektif ajanları, ayrıca miyelinle ilişkili inhibitörler (örn. Anti-Nogo antikorları [ATI-355]), Rho inhibitörü VX-210 / Cethrin, gangliosidler, fibroblast büyüme faktörü gibi nöral rejenerasyonu artırmayı amaçlayan tedavileri ve güncel yaklaşım olan kök hücre naklini içeren farmakolojik tedavinin güncel yöntemleri literatür eşliğinde gözden geçirildi.